Opcje

--- reklama ---
Nie daj się oszukać funduszom inwestycyjnym! Osiągnij regularny zysk inwestując samodzielnie w akcje na rynku kapitałowym. Zobacz więcej >>


Opcje

Opcje są „niesymetrycznymi” instrumentami pochodnymi, ponieważ strona kupująca nabywa określone prawo (ale nie obowiązek), które strona sprzedająca zobowiązuje się wykonać. Na rynku występują dwa podstawowe rodzaje opcji: opcje kupna (call) i opcje sprzedaży (put). Każdą z nich można zarówno kupić, jak i sprzedać. W przypadku opcji spotykamy się z pewnymi parametrami, które je charakteryzują: ilością instrumentu bazowego, ceną wykonania oraz okresem wykonania. Cena wykonania to cena po jakiej może dojść do transakcji kupna/sprzedaży. Ustalony okres to okres od daty zawarcia kontraktu do daty (tz. dzień wygaśnięcia) wykonania transakcji. Po dacie wygaśnięcia opcja traci ważność. Możemy mieć tu do czynienia z dwoma rodzajami opcji: opcję amerykańską, która może być wykonana w dowolnym dniu ustalonego okresu i opcję europejską, która może być wykonana wyłącznie w dniu wygaśnięcia. Kupujący (posiadacz) nabywa prawo kupna lub sprzedaży, natomiast sprzedający (wystawca) przyjmuje na siebie zobowiązanie. Za nabycie prawa kupujący musi zapłacić wystawcy określoną premię. Dzięki temu zabezpiecza się przed ryzykiem wzrostu lub spadku cen instrumentu bazowego. Kupujący opcję call zabezpiecza się przed wzrostem, a kupujący opcję put przed spadkiem indeksu podstawowego.

a) Opcja kupna (call)

opcja call

Rys. Dochód posiadacza opcji kupna (call).

Inwestor, który kupuje opcję call płaci wystawiającemu (sprzedającemu) premię w określonej wysokości za prawo (ale nie obowiązku) do nabycia określonej ilości instrumentu bazowego po określonej cenie wykonania w określonym czasie. Jeżeli w chwili wygaśnięcia opcji, cena rynkowa instrumentu bazowego będzie niższa, niż cena wykonania, kupujący zrezygnuje z jego kupna. Straci wówczas premię jaką zapłacił, kupując opcję. Jeżeli natomiast cena rynkowa instrumentu bazowego będzie wyższa od ceny wykonania, kupujący zyskuje na różnicy pomiędzy ceną wykonania a ceną rynkową, oczywiście pomniejszoną o koszt premii.

 

opcja call. 1JPG

Rys. Dochód wystawcy opcji kupna (call).

Inwestor, który sprzedaje opcję call bierze na siebie obowiązek dostarczenia kupującemu po cenie wykonania w ustalonym czasie określoną ilość instrumentu bazowego. Za ten obowiązek otrzymuje od kupującego premię . Jeżeli cena rynkowa opcji będzie niższa od ceny wykonania, kupujący nie zrealizuje kupna i premia pozostaje w portfelu sprzedającego, jako czysty zysk. Natomiast w przypadku ceny rynkowej instrumentu bazowego wyższej od ceny wykonania, sprzedający straci kwotę wynikającą z różnicy cen, pomniejszoną o premię jako uzyskał od kupującego. Na sprzedającym opcję call ciąży więc odpowiedzialność poniesienia nieograniczonych strat w przypadku wystawienia opcji call do sprzedaży bez pokrycia (tz. Bez posiadania instrumentu bazowego). Będzie bowiem musiał kupić instrument bazowy po cenie rynkowej, aby dostarczyć go kupującemu po cenie wykonania. Jeżeli sprzedający opcję call posiadał instrument bazowy, w chwili wystawienia opcji call do sprzedaży, będzie mógł go dostarczyć kupującemu po cenie wykonania. Jego zysk ograniczy się wyłącznie do otrzymanej premii. Jak widzimy ścierają się tu dwie strategie. Kupujący opcję call zakłada, że cena rynkowa instrumentu bazowego w określonym czasie będzie wyższa (przynajmniej o wysokość premii) od ceny wykonania i będzie rosła. Ryzykuje więc utratę premii w nadziei uzyskania wysokiego zysku. Sprzedający (wystawiający) opcję call zakłada, że cena rynkowa instrumentu bazowego będzie niższa od ceny wykonania. Otrzymuje premię, ale bierze na siebie w zamian nieograniczone ryzyko poniesienia strat.

b) Opcja sprzedaży (put).

opcja put

Rys. Dochód posiadacza opcji sprzedaży (put).

Inwestor, który kupuje opcję put, za cenę premii nabywa prawo do sprzedaży określonej ilości instrumentu bazowego po cenie wykonania w określonym czasie. Zakłada więc, że cena instrumentu bazowego spadnie poniżej ceny rynkowej. Jeżeli cena rynkowa instrumentu bazowego będzie wyższa od ceny wykonania zrezygnuje z prawa sprzedaży. Straci wówczas premię na korzyść wystawiającego opcję put, ale zyska na cenie instrumentu bazowego. Jeżeli natomiast cena rynkowa instrumentu bazowego będzie niższa od ceny wykonania, straty jakie poniesie inwestor na instrumencie bazowym zostaną zrekompensowane zyskiem z opcji put. Jest to więc dla inwestora skuteczne zabezpieczenie swoich pozycji (redukcji ryzyka).

opcja put. 1JPG

Rys. Dochód wystawcy opcji sprzedaży (put).

Inwestor, który sprzedaje opcję put (wystawia) bierze na siebie obowiązek kupna określonej ilości instrumentu bazowego po cenie wykonania. W zamian otrzymuje premię od kupującego. Zakłada więc, że cena wykonania w chwili realizacji umowy będzie wyższa od ceny wykonania i kupujący opcję put nie będzie żądał realizacji jej wykonania. W jego kieszeni pozostanie w tym przypadku premia jako zysk netto. Gdy jednak cena rynkowa spadnie poniżej ceny wykonania, sprzedający opcję put będzie zobowiązany do pokrycia różnicy cen, może więc ponieść nieograniczone straty.

Zobacz także interesujące frazy:

  • opcje na akcje;
  • opcje folderów;
  • opcje menedżerskie;
  • opcje walutowe;;
  • opcje walutowe forex;
  • opcje na wig20;
  • opcje gpw;
  • opcje waniliowe;
  • opcje giełdowe;
  • opcje walutowe przykłady;
  • opcje binarne;
  • opcje wig20;
  • opcje na gpw;
  • opcje call;
  • opcje egzotyczne;
  • opcje realne;
  • gpw opcje;
  • toksyczne opcje;
  • opcje barierowe;
  • toksyczne opcje walutowe;
  • opcje na domeny;
  • opcje put;
  • opcje biosu;
  • instrumenty pochodne opcje;
  • opcje zasilania;
  • opcje kupna;
  • opcje azjatyckie;
  • opcje na indeksy;
  • opcje giełda;
  • opcje finansowe;
  • giełda opcje;
  • opcje europejskie;
  • opcje managerskie;
  • opcje rzeczowe;
  • opcje ułatwień dostępu;
  • opcje sprzedaży.